Gisteren had ik 361 vrienden.
En vandaag open ik hyves en zie tot mijn schrik dat iemand geen vriendjes meer wil zijn. Maar wie? Verschrikt scroll ik door de vriendenlijst, dat handige tool waarmee je je sociale leven nog enigszins overzichtelijk kan houden.
Maar eerlijk.... ik heb geen flauw idee.
Dat roept meteen prangende levensvragen op. Wie wil geen vriendjes meer zijn met mij, en waarom?
Stink ik uit mijn toetsenbord?
Heb ik iets verkeerds gehyved?
Was de ex een typfoutenmaniak die ergens een vergeten tussen-n- gewaar werd en me daarom van zijn hyve gebonjourd heeft? Wás het eigenlijk wel een hij?
Of was het een zij?
Vragen, vragen.
Een paar dagen geleden bereikte ik een mijlpaal: ik had 361 vrienden.
Een gedenkwaardig moment. Nooit in mijn leven had ik verwacht driehondeenenzestig te krijgen. 361 vrienden.... iedere verjaardag een zaaltje afhuren, ieder weekeinde op die van hun opdraven... al hun liefdesproblemen aanhoren en verhalen over schoonmoeders en dominante en/of seksistische bazen.
Kan een mens 361 vrienden aan? Was dat de reden dat ik van iemands hyve gewipt ben? Ben ik ingeruild?
Begreep diegene beter dan ik dat er een limiet zit aan het aantal vrienden dat een mens kan hebben? Was het een persoon die aan het ontvrienden is maar dat niet durfde zeggen? Het is me eerder gebeurd, dramatische mailtjes van vrienden die ontvrienden en afscheidsbrieven schrijven die je het ergste doen vermoeden...
Vaarwel mijn vriend, ik ontvriend.
Ik ben gedisht. Afgeserveerd. Ontvriend.
En ik lig er niet wakker van. Ooit dacht ik dat vrienden maken, vrienden worden, een gecompliceerd proces was, iets dat tijd nodig had. Geven en nemen en vertrouwen, dat soort werk. Dat het dan ook een verlies was als de vriendschap om welke reden dan ook verloren ging. Dat was voor hyves.
Tegenwoordig is vrienden worden een kwestie van een keer klikken. 'He, vriendjes worden.'
En hop, vriendjes.
Jongeren sms-en elkaar tegenwoordig zo: 'He, wil je verkering?'
Antwoord: 'Ja hoor, best.'
Ik kan maar een conclusie trekken: dankzij hyves is het tegenwoordig een stuk eenvoudiger om aan een vriendje te komen.
Leve de vooruitgang!
En vandaag open ik hyves en zie tot mijn schrik dat iemand geen vriendjes meer wil zijn. Maar wie? Verschrikt scroll ik door de vriendenlijst, dat handige tool waarmee je je sociale leven nog enigszins overzichtelijk kan houden.
Maar eerlijk.... ik heb geen flauw idee.
Dat roept meteen prangende levensvragen op. Wie wil geen vriendjes meer zijn met mij, en waarom?
Stink ik uit mijn toetsenbord?
Heb ik iets verkeerds gehyved?
Was de ex een typfoutenmaniak die ergens een vergeten tussen-n- gewaar werd en me daarom van zijn hyve gebonjourd heeft? Wás het eigenlijk wel een hij?
Of was het een zij?
Vragen, vragen.
Een paar dagen geleden bereikte ik een mijlpaal: ik had 361 vrienden.
Een gedenkwaardig moment. Nooit in mijn leven had ik verwacht driehondeenenzestig te krijgen. 361 vrienden.... iedere verjaardag een zaaltje afhuren, ieder weekeinde op die van hun opdraven... al hun liefdesproblemen aanhoren en verhalen over schoonmoeders en dominante en/of seksistische bazen.
Kan een mens 361 vrienden aan? Was dat de reden dat ik van iemands hyve gewipt ben? Ben ik ingeruild?
Begreep diegene beter dan ik dat er een limiet zit aan het aantal vrienden dat een mens kan hebben? Was het een persoon die aan het ontvrienden is maar dat niet durfde zeggen? Het is me eerder gebeurd, dramatische mailtjes van vrienden die ontvrienden en afscheidsbrieven schrijven die je het ergste doen vermoeden...
Vaarwel mijn vriend, ik ontvriend.
Ik ben gedisht. Afgeserveerd. Ontvriend.
En ik lig er niet wakker van. Ooit dacht ik dat vrienden maken, vrienden worden, een gecompliceerd proces was, iets dat tijd nodig had. Geven en nemen en vertrouwen, dat soort werk. Dat het dan ook een verlies was als de vriendschap om welke reden dan ook verloren ging. Dat was voor hyves.
Tegenwoordig is vrienden worden een kwestie van een keer klikken. 'He, vriendjes worden.'
En hop, vriendjes.
Jongeren sms-en elkaar tegenwoordig zo: 'He, wil je verkering?'
Antwoord: 'Ja hoor, best.'
Ik kan maar een conclusie trekken: dankzij hyves is het tegenwoordig een stuk eenvoudiger om aan een vriendje te komen.
Leve de vooruitgang!

Twitter
Facebook
Hyves


Log in
Maak account aan




Hoe het vroeger ging is nu totaal van de aardbodem verdwenen.